ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
Τα ποιήματά μου γράφτηκαν «για την αγάπη του Ανθρώπου και τη δόξα του Θεού».
«Η ετερότητα σφραγίζει την ανθρώπινη φύση (…) είναι η χαρά του να μη σου αρκεί ο εαυτός σου∙ η χαρά του πεπερασμένου που ανοίγεται στον άλλο (…) όχι μόνο επειδή τον σώζει από τη μοναξιά (…), αλλά επειδή τον εμπλουτίζει και κάνει τα αντίθετα να συμπίπτουν».
Συνέχεια
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
Το «Αντίδωρο», όπως κάθε ποιητική σύνθεσή μου, αντικατοπτρίζει ή/και συμπυκνώνει έναν ασίγαστο διάλογο -τη φορά ετούτη- με πρόσωπα της διακονίας και γεγονότα της θυσίας, χάριν των οποίων χαίρουμε την προνομία «ν’ αναπνέουμε και να στοχαζόμαστε λέφτερα».
Συνέχεια
Το τρέξιμο, όπως και το διάβασμα, είναι μια μοναχική υπόθεση. Δεν εξηγείται εύκολα σε όσους δεν το κάνουν και δεν δικαιολογείται σε όσους το θεωρούν περιττό. Κι όμως, όσοι τρέχουμε ξέρουμε πως υπάρχουν διαδρομές που χαράσσονται όχι μόνο στο σώμα, αλλά και στη σκέψη.
Συνέχεια
Ο χριστιανικός πολιτισμός είναι ο πολιτισμός του κενού τάφου. Γεννιέται εκεί όπου όλα φαίνονται χαμένα, κι όμως όλα αρχίζουν. Δεν θεμελιώνεται στη φθορά ούτε στη συμφιλίωση με τον θάνατο, αλλά στη ριζική του διάψευση από τον Χριστό. Δεν είναι πολιτισμός που κοιτά προς τα κάτω, στη γη που ανοίγει, αλλά προς το άδειο μνημείο, όχι ως σημείο απουσίας, αλλά ως μαρτυρία Αναστάσεως, που έγινε πηγή ζωής.
Συνέχεια
Σαν σήμερα, η μνήμη στρέφεται σιωπηλά αλλά επίμονα σε έναν άνθρωπο που δεν υπήρξε απλώς παρών στην εποχή του, αλλά την ανέγνωσε, την προειδοποίησε και, σε μεγάλο βαθμό, την προανήγγειλε. Η κοίμηση του Μιχάλη Χαραλαμπίδη δεν αποτελεί απλώς μια ημερολογιακή υπενθύμιση απουσίας· αποτελεί αφορμή εγρήγορσης, επιστροφής σε έναν λόγο που δεν εξαντλήθηκε, αλλά παραμένει ενεργός, σχεδόν απαιτητικός.
Συνέχεια
«Νουν ηγεμόνα ποιού», συμβούλευε ο Σόλων ο Αθηναίος. Κάνε το νου σου κυρίαρχο πάνω σε όλα. Η σοφία αυτή παραμένει διαχρονική: ο νους μπορεί να γίνει πηγή τάξης και διάκρισης, αλλά και αιτία σύγχυσης και πλάνης.
Συνέχεια
Ο Άγιος Ιουστίνος του Τσέλιε έλεγε ότι:
«…αυτός ο κόσμος, αυτοί οι κόσμοι, αυτό το σύμπαν, αυτά τα αναρίθμητα σύμπαντα είναι ο μεγαλοπρεπής ναός του Θεού και οι άνθρωποι το εικονοστάσι του […] Το ανθρώπινο γένος επί γης δεν είναι τίποτα άλλο από το πλουσιότερο εικονοστάσι του Θεού».
Υπάρχουν περίοδοι που ο τόπος ακούει ξανά το νερό. Τα ρέματα γεμίζουν, τα ποτάμια βαραίνουν, τα χωράφια κρατούν υγρασία σαν να ανακτούν μια παλαιά τους συνήθεια. Το χιόνι στέκει λίγο στα πεδινά, περισσότερο στα υψώματα, και η γη δοκιμάζει να ισορροπήσει ανάμεσα στην απορρόφηση και στην υπερχείλιση.
Συνέχεια
Ο χειμώνας δεν είναι απουσία ζωής· είναι η πιο ειλικρινής της μορφή.
Το χιόνι σκεπάζει ό,τι προϋπήρχε με μια σχεδόν ευλαβική σιωπή, και το παγωμένο νερό, καθώς στερεοποιείται στον αέρα, μοιάζει να χαράσσει κατακόρυφες γραμμές χρόνου. Τίποτε δεν μένει ακίνητο, ακόμη κι όταν όλα δείχνουν παγωμένα. Είναι η εποχή που η φύση δεν κολακεύει· μιλά καθαρά.
Τα πράγματα γύρω μας, τα υλικά αγαθά, τα έμβια και άβια αντικείμενα του κόσμου, φέρουν μέσα τους έναν σκοπό που τους έχει δοθεί από το Θεό. Όπως η θάλασσα ή το βουνό, όπως ο ήλιος που ανατέλλει και οι καρποί που ωριμάζουν, όλα αυτά αποκαλύπτουν τη βαθύτερη αλήθεια τους. Κάθε δημιούργημα της Θείας Σοφίας έχει τον λόγο ύπαρξής του και τη φυσική του χρήση. Ενσωματώνει ένα μέρος του θεϊκού σχεδίου, αποκαλύπτοντας με τον τρόπο του τον σκοπό και την κατεύθυνση που ορίζει ο Θεός για όλα τα πράγματα.
Συνέχεια
Το trail running είναι διαφορετικό. Με όλους τους καλύτερους τρόπους. Όσο περισσότερο τρέχεις σε μονοπάτια, τόσο περισσότερο θα ανακαλύπτεις —και θα εκτιμάς πραγματικά και θα απολαμβάνεις— τις διαφορές του.
Συνέχεια
Ο Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης δεν γράφει απλώς· δεν γράφει όπως οι άλλοι, για να μας ψυχαγωγήσει ή να μας διδάξει την τέχνη της γλώσσας. Γράφει για να μας σπρώξει, να μας ξεριζώσει από τη συνήθη άγνοιά μας και να μας βυθίσει σε ένα χάος, σε μια φλόγα που καίει το είναι μας. Το έργο του δεν περιορίζεται στη λογοτεχνία που κλείνει τον κόσμο στο «όμορφο», αλλά είναι μια ακατάσχετη θύελλα που εισχωρεί και χαράζει την ψυχή μας, προκαλώντας μας να γίνουμε κάτι άλλο, κάτι πιο αιώνιο και αληθινό.
Συνέχεια
Γεώργιος Κ. Τασούδης 